Friday, 6 November 2009

me

uzaktayken hiç düşünmediğim kadar düşünüp, hiç üşümediğim kadar üşüyorum. durup bakıyorum. kendi içimden dışarı çıkıyorum. sonra tekrar girmeye çabalıyorum. bazen geride bıraktığım tine fazla geliyorum bazen az. tam oturamıyorum bir türlü. terziye gidip yanlarından biraz aldırmak istiyorum bu elbisenin. bazı kısımlarından da genişletmek. durmadan koşmak istiyorum. hiçkimseye bulaşmadan ve ulaşmadan koşmak. kaçarcasına uzaklaşmak. bu gidişlerin geri dönüşünün olacağını bilmek zor geliyor, değil mi?

when I am in neverland, far far away, I think and feel cold like never been in cold. I turn back and only stand on where I've been. I leave my body then try to fit in it again. I wanna go to a soul tailor to fix everything perfect. then I wanna run to nobody and nowhere. run run and long distance. it is hard to know everything is gonna be recycled, isn't it?


source

No comments:

Post a Comment